Wat is sensomotorische integratie?

Wanneer we via onze zintuigen iets voelen, proeven, ruiken of horen, noemen we dat waarnemen: we merken iets op. Zo’n waarneming zorgt ervoor dat we iets gaan doen of juist niet. Op deze manier richten we onze aandacht ergens op.

Deze samenwerking tussen waarnemen en bewegen (iets doen) noem je sensomotorische integratie. Het is belangrijk voor de ontwikkeling van de motoriek, het leren en het sociaal emotioneel functioneren.

Soms gebeurt het dat de verwerking van zintuigprikkels verstoord is. Iemand kan over- of ondergevoelig zijn voor zintuigprikkels. Hierdoor reageren we alsof we in gevaar zijn, terwijl dit niet zo is of we geven deze zintuigprikkel te weinig aandacht, terwijl dat wel zou moeten. Hierdoor voelen we onze bewegingen niet meer, letten we niet goed op wat we aan het doen zijn en leren moeizamer.

Een voorbeeld:

Het tastgevoel waarschuwt te snel voor gevaar. Dit noem je tactiele overgevoeligheid. Kinderen die hier last van hebben, vinden het niet fijn om aangeraakt of geknuffeld te worden. Ook zijn ze vaak heel kieskeurig met eten of met de kleding die ze dragen. Spelen met water, zand, klei en verf is niet favoriet.

Het tastgevoel waarschuwt te weinig en wordt niet opgemerkt. Dit noem je tactiele ondergevoeligheid. Deze kinderen merken nauwelijks dat ze worden aangeraakt of zelf iets aanraken. Deze kinderen gaan vaak ruw met voorwerpen en anderen om en zijn onhandig. Deze kinderen spelen juist graag met water, klei, zand en verf.

Kinderen met een motorische beperking of andere handicap kunnen problemen hebben met de sensomotorische integratie. Ook hoogbegaafde kinderen, kinderen met ADHD of een autisme spectrum stoornis laten vaak problemen op dit gebied zien.

Voor meer informatie klik hier.